محمد الريشهري ( مترجم : شيخى )

105

منتخب ميزان الحكمة ( فارسى )

است ، و دوستدارانش در بهشتند و دوستداران دوستدارانش نيز در بهشتند . 438 المناقب ، ابن شهر آشوب : در روز طفّ ( كربلا ) بر پشت مبارك حسين بن على اثر چيزى ديده شد . دربارهء آن از زين العابدين پرسيدند ، فرمود : اثر كيسه‌هايى است كه بر پشت خود مىنهاد و به خانه‌هاى زنان بىسرپرست و يتيمان و مستمندان مىبرد . 439 اللهوف - به نقل از راوى حديث - : آن گاه ، حسين عليه السلام دشمن را به جنگ تن به تن طلبيد . هر كس را كه به مبارزه‌اش مىآمد مىكشت ، چندان كه شمار عظيمى را از پاى درآورد ، و در ضمن مبارزه مىفرمود : كشته شدن سزاوارتر از پذيرش ننگ است * ننگ بهتر از رفتن به آتش دوزخ است يكى از راويان مىگويد : به خدا قسم هرگز نديده‌ام شخص مغلوبى را كه فرزندان و اعضاى خانواده و يارانش همگى كشته شده باشند و مانند حسين چنين آرام و خونسرد باشد . لشكر دشمن حلقه را بر او تنگ مىكرد اما او با شمشير خود بر آنان حمله مىآورد و چنان از برابر او مىگريختند كه گله‌اى بز از برابر گرگى كه بر آن حمله كرده باشد . او بر سپاه سى هزار نفرى آنان يورش مىآورد و آنها را مانند مور و ملخ پراكنده مىساخت ، و آن گاه « لا حول و لا قوّة إلّاباللَّه العلىّ العظيم » گويان به قرارگاه خود باز مىگشت . ر . ك : عنوان 278 « عاشورا » . 21 . امام سجّاد عليه السلام 140 - تصريح به امامت آن بزرگوار 440 امام باقر عليه السلام : چون هنگام شهادت حسين بن على عليهما السلام رسيد دختر بزرگ خود ، فاطمه بنت الحسين عليه السلام ، را خواند و نامه‌اى سر بسته و وصيت‌نامه‌اى سرگشاده به او داد ؛ [ چون ] على بن حسين دچار چنان شكم دردى بود كه گمان نمىكردند جان سالم به در برد . سپس فاطمه آن نوشته را به على بن الحسين عليهما السلام داد و به خدا قسم اين نامه به ما رسيد . . . سوگند به خدا كه آنچه از زمان خلقت آدم تا پايان دنيا مورد نياز فرزندان آدم بوده و هست در اين نوشته وجود دارد ! 141 - منزلت امام زين العابدين عليه السلام 441 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در روز رستاخيز آواز دهنده‌اى صدا مىزند : كجاست زين العابدين ( زيور پرستشگران ) ؟ و من فرزندم على بن حسين بن على بن ابى طالب را مىبينم كه صفها را مىشكافد [ و پيش مىرود ] . 442 امام باقر عليه السلام : او يكصد خانوار از فقراى مدينه را سرپرستى مىكرد ، و دوست داشت كه يتيمان و تنگدستان و افراد عاجز و مستمندان بيچاره بر سر سفرهء او حاضر شوند . او با دست خود براى آنها غذا مىآورد ، و اگر كسى از آنها عائله‌اى